ZAKON RYCERSKI ŚWIĘTEGO GROBU W JEROZOLIMIE

 

STATUT

 

ZATWIERDZONY PRZEZ PAPIEZA FRANCISZKA

W DNIU 11 MAJA 2020

Watykan,  13 maja 2020

Sekretariat Stanu

Wydział Spraw Ogólnych

N. 490.780

Przewielebny Eminencjo,

            pragnę nawiązać do niezwykle istotnego pisma N. 287/2020 (N. ref. EOB/TC) z dnia 28 lutego 2020, wraz z którym został przesłany przez Pana do Sekretariatu Stanu projekt nowego Statutu Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu w Jerozolimie.

            Cieszę się, że w tej sprawie mogę zakomunikować Waszej  Eminencji, że Ojciec Święty, na Audiencji udzielonej mi w dniu 11 maja 2020, życzliwie udzielił Swojej aprobaty.

            Przekazując tę wiadomość, chętnie korzystam z okazji aby przekazać Waszej Eminencji wyrazy głębokiego szacunku.

                                                                                              Kardynał Pietro Parolin

                                                                                              Sekretarz Stanu

Do Jego Eminencji

Księdza Kardynała Fernando FILONI

Wielkiego Mistrza Zakonu Rycerskiego

Świętego Grobu w Jerozolimie

WATYKAN

(z załącznikiem)

 

 

 

 

 

ZAKON RYCERSKI ŚWIĘTEGO GROBU W JEROZOLIMIE   - STATUT

SPIS TREŚCI

WPROWADZENIE

ROZDZIAŁ I  - INSTYTUCJA

Art. 1 – Misja ………………………………………………………………………………………………………………………….……str. 6

Art. 2 – Charakter ……………………………………………….………………………………………………………….……………str. 6

Art.3 – Siedziba ……………………………………………………………………………………………………………………………str. 6

ROZDZIAŁ II   - OPIS

Art. 4 –Zadania ……...…………………………………………………………………………………………………..…………….str. 7-8

ROZDZIAŁ III  - ORGANIZACJA I ZARZĄDZANIE CENTRALNE

Art. 5 – Kardynał Wielki Mistrz …………………………………………………………………………………………………….str. 8

Art.6 – Patriarcha Wielki Przeor …………………………………………………………………………………………………..str. 8

Art. 7 – Asesor ……………………………………………………………………………………………………………………………..str. 9

Art. 8 – Wielkie Magisterium ……………………………………………………………………………………………………….str. 9

Art. 9 – Zwierzchnik Generalny ………………………………………………………………………………………………….str. 10

Art. 10 – Prezydium Wielkiego Magisterium ………………………………………………………………………………str. 10

Art. 11 – Gubernator Generalny ……………………………………………………………………………………………str. 10-11

Art. 12 – Wice Gubernatorzy Generalni ……………………………………………………………………………………..str. 11

Art. 13 – Kanclerz Zakonu ………………………………………………………………………………………………………….str. 11

Art. 14 – Skarbnik Zakonu ………………………………………………………………………………………………………….str. 11

Art. 15 – Ceremoniarz i Opiekun Duchowy Zakonu …………………………………………………………………….str. 12

Art. 16 – Pozostali Dostojnicy …………………………………………………………………………………………………….str. 12

Art. 17 – Konsulta …………………………………………………………………………………………………………………str. 12-13

Art. 18 – Komisja Duchowa ………………………………………………………………………………………………………..str. 13

Art. 19 – Komisja Finansowa ………………………………………………………………………………………………………str. 13

Art. 20 – Komisja do spraw Ziemi Świętej …………………………………………………………………………………..str. 13

Art. 21 – Komisja do spraw Nominacji ……………………………………………………………………………………….str. 14

Art. 22 – Komisje tymczasowe ……………………………………………………………………………………………………str. 14

Art. 23 – Konsultanci ………………………………………………………………………………………………………………….str. 14

Art. 24 – Budżet i Sprawozdanie Finansowe Zakonu ………………………………………………………………….str. 14

ROZDZIAŁ IV - ORGANIZACJA I ZARZĄDZANIE POZA SIEDZIBĄ

Art. 25 – Zwierzchnictwa i Delegatury Magistralne …………………………….………………………………………str. 15

Art. 26 – Zwierzchnicy ………………………………………………………………………………………………………………..str. 16

Art. 27 – Wielki Przeor Zwierzchnictwa …………………………………………………………………………………str. 16-17

Art. 28 – Rada Zwierzchnictwa …………………………………………………………………………………………………..str. 17

Art. 29 – Kanclerz Zwierzchnictwa ……………………………………………………………………………………..………str. 18

Art. 30 – Skarbnik Zwierzchnictwa ……………………………………………………………………………….……….……str. 18

Art. 31 – Sekretarz Zwierzchnictwa ……………………………………………………………………………………………str. 18

Art. 32 – Pozostali członkowie Rady Zwierzchnictwa ………………………………………………………………….str. 18

Art. 33 – Oddziały i Delegatury Lokalne …………………………………………………………………………………str. 19-20

ROZDZIAŁ V  - CZLONKOWIE

Art. 34 – Kandydowanie do przyjęcia …………………………………………………………………………………………str. 20

Art. 35 – Przyjęcia i dymisje ………………………………………………………………………………………………….str. 10-21

Art. 36 – Obowiązki ………………………………………………………………………………………………………………str. 21-22

Art. 37 – Łaski duchowe …………………………………………………………………………………………………………….str. 22

Art. 38 – Promocje …………………………………………………………………………………………………………………….str. 22

Art. 39 – Środki dyscyplinarne ……………………………………………………………………………………………………str. 23

ROZDZIAŁ VI  - ZASADY OGÓLNE

Art. 40 – Warunki pełnienia obowiązków i  dobrowolna służba ……………………………………………str. 23-24

Art. 41 – Przywileje ……………………………………………………………………………………………………………………str. 24

Art. 42 – Insygnia ……………………………………………………………………………………………………………………….str. 24

Art. 43 – Regulamin Generalny ………………………………………………………………………………………………….str. 24

Art. 44 – Uwagi końcowe …………………………………………………………………………………………………………..str. 25

WPROWADZENIE

Zakon Rycerski Świętego Grobu w Jerozolimie, którego pochodzenie sięga dawnych wieków, ma swoje historyczne korzenie w instytucji Kanoników Regularnych Stróżów Grobu Świętego oraz nawiązuje do zwyczaju powszechnego w minionych wiekach wśród dzielnych mężów, którym zwyczajowo nadawano tytuł rycerski na grobie Chrystusa. Zwyczaj ten został ujednolicony i wzbogacony poprzez przywileje nadawane przez Papieży sprawujących osobiście, w pewnym okresie czasu, funkcje Wielkiego Mistrza Zakonu. Zakon cieszy się szczególnie życzliwą opieką Stolicy Apostolskiej ze względu na więzi historyczne, prawne i religijne, które go z nią łączą.  Historia Zakonu, jego cele, struktura i duchowość nadają mu unikalne cechy instytucjonalne.

Chociaż członkostwo w Zakonie dotyczy przede wszystkim wiernych świeckich,  jest on również otwarty dla duchowieństwa, zwłaszcza dla tych, zaangażowanych w działania na rzecz rozwoju i postępu duchowego wszystkich jego członków. Zakon przywiązuje ogromną wagę do powołania do świętości każdego chrześcijanina i aspiruje aby być narzędziem rozwoju i pogłębiania osobistego uświęcenia, a także środowiskiem, w którym wiara jest praktykowana i przeżywana we wszystkich jej aspektach.

Poprzez swoją strukturę i działalność Zakon uczestniczy bezpośrednio w staraniach Kościoła Rzymskiego dotyczących miejsc i instytucji katolickich w Ziemi Świętej. Jego cele wynikają z nauki Kościoła i związane są z ideą miłosierdzia, apostolatu i służby na rzecz godności człowieka, właściwymi Kościołowi Katolickiemu. W szczególności więź z Jerozolimą i charakter Zakonu, wymaga odpowiedzialności za Święte Miejsca (por. Ga 4,26).

Święty Grób jest bowiem symbolem wspólnej męki z Jezusem i karmi nadzieję jaką pokładamy w Zmartwychwstaniu (por. Flp 3,10-11).

 

ROZDZIAŁ I    -  INSTYTUCJA

 

Artykuł 1 - Misja

 

Szczególną misją powierzoną Zakonowi Rycerskiemu Świętego Grobu
w Jerozolimie  przez Ojca Świętego jest utrzymywanie we wspólnocie kościelnej troski
o Ziemię Jezusa i wspieranie na niej Kościoła Katolickiego i obecności chrześcijańskiej.

Zakon swoim członkom stawia za cel praktykę cnót ewangelicznych.

Artykuł 2  - Charakter

 

Artykuł 3  - Siedziba

 

Zakon ma swoją siedzibę  na terenie Państwa Miasta Watykan i swoją działalność prowadzi na terenie Klasztoru znajdującego się przy Kościele Świętego Onufrego na Janikulum , zgodnie z motu proprio Papieża Piusa XII z 15 sierpnia 1945 roku.

 

ROZDZIAŁ II  - OPIS

 

Artykuł 4 - Zadania

Zakon Rycerski Świętego Grobu w Jerozolimie, w ramach swoich kompetencji, pragnie  wspierać:

1. Wyrzeczenie się samego siebie poprzez samodyscyplinę, świadectwo wiary i oddania wszelkiemu dobru. To zadanie wymaga pielęgnowania wewnętrznej postawy zachowania dystansu, pragnienia podporządkowania interesów osobistych potrzebom innych i dobru wspólnemu oraz szczególnej hojności w wykorzystaniu własnych zasobów materialnych i duchowych, swoich talentów, wpływów, własnego czasu i energii do działań na korzyść bliźniego.

2. Szczodrość na mocy mandatu udzielonego Zakonowi, który wymaga od swoich członków troski by udzielić pomocy najbardziej bezbronnym i mniej szczęśliwym osobom, a zwłaszcza  okazywania solidarności z mieszkańcami Ziemi Świętej.  Dotyczy to wsparcia materialnego, moralnego i duchowego okazanego potrzebującym i tym, którzy nie mają możliwości, aby ich głos został usłyszany lub którzy są pozbawieni środków do tego by bronić siebie i swoich praw.

3. Odwagę w walce o sprawiedliwość i pokój. Praktykowanie tej cnoty obejmuje podjęcie inicjatyw w dziedzinie kształcenia  na wszystkich poziomach i wolę zapewnienia wszelkiego możliwego wsparcia dla działań zmierzających do uznania i poszanowania godności i praw człowieka, w szczególności wolności religijnej i wyznaniowej oraz równości wobec prawa, a także należyte bezpieczeństwo życia wszystkich mieszkańców Ziemi Świętej.

4. Solidarność przez modlitwę i hojną pomoc członków Zakonu. Wyraża się ona głównie poprzez wsparcie Patriarchy Rzymskiego w Jerozolimie i przyczynia się do wspierania instytucji religijnych, charytatywnych, edukacyjnych, kulturalnych i społecznych, a także działań Kościoła Katolickiego podejmowanych w Ziemi Świętej. Zakon współpracuje z  konkretnymi Kościołami, w których jest obecny.

5. Troskę o chrześcijańską obecność w Ziemi Świętej; to zadanie obejmuje również obronę Kościoła

in loco „, a także wnoszenie wkładu finansowego na rzecz Miejsc Świętych, symboli trwania i ciągłości wspólnot chrześcijańskich. To zadanie obejmuje także stałą modlitwę i działania, które mają na celu wspieranie wzajemnego zrumienienia między narodami, dialogu, przebaczenia, pojednania i innych podstawowych wartości, które są przesłankami niezbędnymi do pokojowego współistnienia wszystkich ludów w Ziemi Świętej.

6. Zaangażowanie członków Zakonu. Obejmuje obowiązek aktywnego włączenia się oraz entuzjastycznego, hojnego uczestnictwa w działalności charytatywnej, ewangelizacyjnej
i ekumenicznej,  prowadzonej przez konkretne Kościoły objęte opieką członków Zakonu. Członkowie muszą mieć świadomość duchowego i kościelnego znaczenia swojej przynależności do Zakonu oraz dawać świadectwo więzi nie tylko z Kościołem powszechnym i Ziemią Świętą, ale także ze swoimi diecezjami i parafiami.

7. Współpraca z innymi organami i organizacjami religijnymi lub świeckimi, które mają wspólne z Zakonem cele i realizują podobne zadania w Ziemi Świętej. Członkowie Zakonu starają się zwrócić uwagę katolików, chrześcijan, przedstawicieli innych wyznań i ludzi dobrej woli na całym świecie, na akty czynienia dobra w Ziemi Świętej, w które zaangażowany jest Zakon, a także na promowanie jedności między chrześcijanami, wzajemnego zrozumienia  i współpracy pomiędzy przedstawicielami różnych religii.

ROZDZIAŁ III  - ORGANIZACJA I ZARZĄDANIE CENTALNE

 

Artykuł 5 - Kardynał Wielki Mistrz

 

Artykuł 6  -  Wielki Przeor

 

Artykuł 7 - Asesor

 

Artykuł 8 - Wielkie Magisterium

a) Asesor

b) Zwierzchnik Generalny

c) Gubernator Generalny

d) Wice Gubernatorzy Generalni

e) Kanclerz Zakonu

f) Skarbnik Zakonu

g) Ceremoniarz i Asystent Duchowy Zakonu

Artykuł 9 - Zwierzchnik Generalny

 

 

 

Artykuł 10 - Prezydium Wielkiego Magisterium

 

a) Gubernator Generalny

b) Wice Gubernatorzy Generalni

c) Kanclerz Zakonu

d) Skarbnik Zakonu

Artykuł 11 - Gubernator Generalny

Artykuł 12 - Wicegubernatorzy Generalni

 

Artykuł 13 - Kanclerz Zakonu

Artykuł 14 - Skarbnik Zakonu

Do zadań Skarbnika należy: zwykłe zarządzanie majątkiem Zakonu we współpracy z Komisją Finansową i przygotowywanie rocznego budżetu Zakonu, zarządzanie zasobami ekonomicznymi i finansowymi zgodnie z prognozami wydatków i przygotowanie stosownych raportów.

Artykuł 15 - Ceremoniarz i Opiekun Duchowy Zakonu

Artykuł 16 - Pozostali  Dostojnicy

Kardynał Wielki Mistrz w porozumieniu z Gubernatorem Generalnym może, na określony czas, mianować innych Dostojników w celu wykonania konkretnych zadań.

Artykuł 17 - Konsulta

 

a) Wielki Przeor

b) Asesor

c) Członkowie Wielkiego Magisterium

d) Zwierzchnicy i Delegaci Magistralni

e) Przedstawiciel Sekretariatu Stanu

f) Przedstawiciel Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich

Artykuł 18 - Komisja Duchowa

 

Artykuł 19 - Komisja Finansowa

Artykuł 20 - Komisja ds. Ziemi Świętej

 

Artykuł 21 - Komisja ds. Nominacji

 

badanie, rozpatrywanie i przedkładanie do zatwierdzenia Kardynałowi Wielkiemu Mistrzowi wniosków o przyjęcie i propozycje promocji w Zakonie.

Artykuł 22 - Komisje tymczasowe

powoływać w określonych celach Komisje tymczasowe pełniące funkcję doradczą. 

musi być wyznaczona spomiędzy członków Wielkiego Magisterium.

Artykuł 23 - Konsultanci

Kardynał Wielki Mistrz, w porozumieniu z Gubernatorem Generalnym, może powołać Konsultantów dla każdego z zarządczych lub doradczych organów Zakonu. Konsultanci pełnią swoją funkcję do czasu ustania okoliczności, które warunkowały ich powołanie.

Artykuł 24 - Budżet i Sprawozdania finansowe Zakonu

ROZDZIAŁ VI - ORGANIZACJA I ZARZĄDZANIE POZA SIEDZIBĄ ZAKONU

 

Artykuł 25 - Zwierzchnicy i Delegatury Magistralne

 

W ten sam sposób, na wspólną propozycję Zwierzchnika i Wielkiego Przeora Zwierzchnictwa, za zgodą Ordynariusza danego miejsca, w ramach każdego z nich mogą być tworzone Sekcje Zwierzchnictw, które z kolei mogą być podzielone na Delegacje Lokalne.

Kardynał Wielki Mistrz, z poważnych i uzasadnionych przyczyn, po konsultacji z Prezydium Wielkiego Magisterium może rozwiązać Zwierzchnictwo.

Postanowienia Statutu i Regulaminu Generalnego Zakonu dotyczące Zwierzchnictw
i Zwierzchników mają zastosowanie także w przypadku Delegatur Magistralnych, chyba że
w sposób oczywisty stanowią inaczej.

Artykuł 26 - Zwierzchnicy

Kardynał Wielki Mistrz, w porozumieniu z Gubernatorem Generalnym, z ważnych
i uzasadnionych powodów, po konsultacji z Prezydium Wielkiego Magisterium może odwołać nominację Zwierzchnika w trybie przewidzianym w art. 39 niniejszego Statutu.

Zwierzchnicy są odpowiedzialni za życie, rozwój duchowy i działalność swoich Zwierzchnictw; wybór kandydatów; ustawiczne formowanie swoich członków; kontakty z lokalną Hierarchią i kościelną wspólnotą członków; zbiórkę funduszy przeznaczonych na pomoc charytatywną na rzecz Ziemi Świętej; organizowanie corocznych spotkań wszystkich członków; prawidłowe przestrzeganie Statutu i Regulaminu Generalnego Zakonu, dyrektyw Kardynała Wielkiego Mistrza, Wielkiego Magisterium i Gubernatora Generalnego. Do nich należy reprezentowanie swoich Zwierzchnictw przed władzami lokalnymi, kościelnymi i świeckimi.

Artykuł 27 - Wielki Przeor Zwierzchnictwa

Kardynał Wielki Mistrz, z ważnych i uzasadnionych powodów, po konsultacji z Asesorem, Gubernatorem Generalnym, odpowiednim Wielkim Przeorem i po wysłuchaniu opinii Zwierzchnika może odwołać nominację Wielkiego Przeora Koadiutora Zwierzchnictwa.

Artykuł 28 - Rada Zwierzchnictwa

 

a) Kanclerz Zwierzchnictwa

b) Skarbnik Zwierzchnictwa

c) Sekretarz Zwierzchnictwa

Artykuł 29 - Kanclerz Zwierzchnictwa

 

Artykuł 30 - Skarbnik Zwierzchnictwa

Artykuł 31 - Sekretarz Zwierzchnictwa

Artykuł 32 - Pozostali członkowie Rady Zwierzchnictwa

Zwierzchnik, w porozumieniu z Wielkim Przeorem Zwierzchnictwa i po poinformowaniu Prezydium Wielkiego Magisterium, może powołać spośród Konsultantów Zwierzchnictwa, innych członków Rady, do wykonywania określonych zadań, które uzna za konieczne.

Artykuł 33 - Sekcje i Delegatury Lokalne

Przewodniczący Sekcji są powoływani przez Zwierzchnika, w porozumieniu z Wielkim Przeorem Zwierzchnictwa, po konsultacji z właściwym Arcybiskupem Metropolitą i za aprobatą Prezydium Wielkiego Magisterium. Delegaci Lokalni są powoływani przez Zwierzchnika, w porozumieniu z Przeorem Sekcji oraz Przewodniczącym Sekcji, po zasięgnięciu opinii właściwego Ordynariusza Diecezji i za aprobatą Prezydium Wielkiego Magisterium.

Zwierzchnik, z ważnych i uzasadnionych powodów, w porozumieniu z Wielkim Przeorem Zwierzchnictwa i Przeorem Sekcji, po poinformowaniu Prezydium Wielkiego Magisterium, może odwołać nominację Przewodniczącego Sekcji; ponadto po uprzedniej konsultacji z Przewodniczącym Sekcji, może odwołać nominację Delegata Lokalnego.

Przeorowie Sekcji i Delegatur Lokalnych współpracują ze swoim Przewodniczącym Sekcji oraz Delegatem Lokalnym i przyjmują rolę duchowych przewodników Sekcji lub Delegatury kierując wszelkimi działaniami religijnymi.

Zwierzchnik, z ważnych i uzasadnionych powodów, w porozumieniu z Wielkim Przeorem Zwierzchnictwa, po poinformowaniu Prezydium Wielkiego Magisterium i Kardynała Wielkiego Mistrza, może odwołać, po uprzednim poinformowaniu Przewodniczącego Sekcji
i Przeora Zwierzchnictwa, nominację Przeora Sekcji.

Przewodniczący Sekcji lub Delegat Lokalny, w porozumieniu z Przeorem Sekcji lub Delegatury Lokalnej oraz Zwierzchnikiem, po uprzednim poinformowaniu odpowiednio Arcybiskupa Metropolity lub Ordynariusza Diecezjalnego, określa liczbę członków Sekcji lub Delegatury Lokalnej i powołuje ich na stanowiska.

Zwierzchnik, z ważnych i uzasadnionych powodów, po konsultacji z Radą Zwierzchnictwa,
w porozumieniu z Wielkim Przeorem Zwierzchnictwa i za zgodą Prezydium Wielkiego Magisterium, może rozwiązać Radę Sekcji. Zgodnie z  analogiczną procedurą, Zwierzchnik, również po konsultacji z odpowiednim Przewodniczącym Sekcji, może rozwiązać Radę Delegatury Lokalnej lub odwołać nominację jednego lub więcej jej członków.

ROZDZIAŁ V - CZŁONKOWIE

Artykuł 34 - Kandydowanie do przyjęcia

Artykuł 35 - Przyjęcia i rezygnacje

Opisane powyżej przyjęcia do Zakonu, dokonane na podstawie mianowania przez Patriarchę Wielkiego Przeora, muszą być przedstawione, wraz z wymaganą dokumentacją, Kardynałowi Wielkiemu Mistrzowi, który je zatwierdza i wydaje stosowny dokument.

Z kolei Wielcy Przeorowie Zwierzchnictw mogą subdelegować to uprawnienie innym przedstawicielom władzy kościelnej należącym do Zakonu.

Artykuł 36  - Obowiązki

Artykuł 37 - Łaski duchowe

Członkowie Zakonu mogą uzyskać szczególne łaski duchowe zgodnie z postanowieniami Biskupów Rzymskich, opisanymi w Regulaminie Generalnym Zakonu.

Artykuł 38 - Promocje

A) Klasa Kawalerów Naszyjnika i Dam Naszyjnika. Naszyjnik jest przyznawany najdostojniejszym osobom kościelnym lub świeckim wysokiej rangi. Mają do niego prawo Kardynał Wielki Mistrz i Patriarcha Łaciński Jerozolimy.

B) Klasa Kawalerów i Dam, podzielona na następujące stopnie:

a) Kawalerowie i Damy

b) Komandor i Dama Komandor

c) Wielki Oficer i Dama Komandor z Gwiazdą

d) Kawaler i Dama Wielkiego Krzyża

Artykuł 39 - Środki dyscyplinarne

a) Ostrzeżenie. Zwykle jest wydawane przez Zwierzchnika w formie pisemnej.

b) Zawieszenie. Zwykle jest wydawane przez Kardynała Wielkiego Mistrza a, w niektórych przypadkach szczególnie pilnych i poważnych, przez właściwego Zwierzchnika.

c) Wykluczenie. Kardynał Wielki Mistrz ma prawo, z ważnych i uzasadnionych powodów, cofnąć członkostwo w Zakonie, zgodnie z przepisami Prawa kanonicznego, Statutu
i Regulaminu Generalnego Zakonu. Taka sytuacja ma zazwyczaj  miejsce  na wniosek Zwierzchnika, wyjątkowo na wniosek Prezydium Wielkiego Magisterium i zawsze po przeprowadzeniu dogłębnego dochodzenia oraz po koniecznej konsultacji z Prezydium Wielkiego Magisterium.

Przyczyną wykluczenia może być naruszenie zobowiązań członków, o których mowa
w paragrafach 1, 4, 5 i 6 artykułu 36. Członek, wobec którego prowadzone jest dochodzenie, musi być o tym niezwłocznie poinformowany i dopuszczony do przedstawienia swojej obrony w wyznaczonym i nieprzekraczalnym terminie

ROZDZIAŁ VI - ZASADY OGÓLNE

 

Artykuł 40 - Warunki pełnienia obowiązków i dobrowolna służba

W przypadku, gdy stanowisko Zwierzchnika, Delegata Magistralnego, Regenta Zwierzchnictwa lub Delegatury Magistralnej, Przewodniczącego Sekcji lub Delegata Lokalnego zwolni się z jakiegokolwiek powodu, członkowie odpowiednich Rad nie zaprzestają pełnienia swoich obowiązków aż do momentu objęcia wakatu przez następcę: ten ostatni może jednak ponownie powołać ich do sprawowania dotychczasowych funkcji.

Konsultanci niebędący członkami Zakonu i audytorzy mogą otrzymać odpowiednią rekompensatę za swoje usługi, oprócz zwrotu uzasadnionych i udokumentowanych kosztów poniesionych w trakcie wykonywania swoich obowiązków.

Artykuł 41 - Przywileje

 

Artykuł 42 - Insygnia

Zakon posiada własne znaki rozpoznawcze, chorągwie, pieczęć, godło oraz przywileje heraldyczne. Zasady ich stosowania zawarte są w Regulaminie Generalnym Zakonu.

Artykuł 43 - Przepisy ogólne

Artykuł 44 - Postanowienia końcowe

Tekst niniejszego Statutu w języku włoskim jest jego jedyną oryginalną wersją o charakterze oficjalnym. W przypadku rozbieżności między tekstem w języku włoskim a tłumaczeniami na inne języki, tekst w języku włoskim jest jedyną obowiązującą wersją i pozostaje jedynym do którego należy się odnosić.

 

 

 

Statut https://oessh.pl/images/demo/content/img-22.jpg Super User
© 2023 OESSH Zwierzchnictwo w Polsce